Tag Archives: ბათუმი
შემოდგომის კინოფესტივალის მოკრძალებული ხიბლი
ყველაზე კარგი ამბებიც კი აუცილებლად დამთავრდება. ჰოდა რა გასაკვირია ბათუმის კინოფესტივალიც რომ დამთავრდა. თბილისში ჩამოვედი, რამდენიმე დღემ გაიარა და ახლა უფრო ადვილია მთელი განვლილი 8 დღის შეფასება. ბათუმის საავტორო კინოს ფესტივალს წელს უკვე მეორედ დავესწარი და შემიძლია რამდენიმე უტყუარი დასკვნა … Continue reading
Filed under კინო
დიდი იმედები, იმედგაცრუებები და იმედები
დილით ადრე ადგომა, ღამით პლაჟზე წოლა, ცაში არეკლილი ზღვის ყურება და ნიკ ქეივის მოსმენა. ანას ნიკის. ცოტა ლუდი და ბევრი მელანქოლია. სამი დღეა რაც ანა ჩამოვიდა და მთელი ჩვენი განწყობა აივსო “მელანქოლიით”. ვისხედით და ვითვლიდით საათებს, წუთებს, წამებს ფილმამდე, რომელიც … Continue reading
Filed under კინო
მელანქოლია, ლარსი, გუერა, ალენი და დიდი იმედები შემდეგ კვირაში
ყველაფერი რომ დაგღლის უნდა აიღო ზურგჩანთა, ჩალაგო შენი საყვარელი მარილიანი ჩხირები, პავიჩის რამდენიმე ჯერ წაუკითხავი წიგნი, დიდი იმედები და მოლოდინები და წახვიდე ბათუმის კინოფესტივალზე. დილით მზის ამოსვლას უყურო, საღამოს შავი ზღვის პირქუში ტალღების ხმაურს უსმინო და შუადღეზე ნანახ ფილმებზე იფიქრო. … Continue reading
Filed under კინო
და მეზობლებმა რა თქვეს?!
ანუ, როგორ დაგვამხვეს თავზე ქართული სიწმინდე <3 პოსტი ეძღვნება ქართველი ქალის კდემას <3 მუსიკოსები უცნაური ხალხია. კონკიას ზღაპრები უყვართ, მაგრამ ხანმოკლე. უყვართ და პრინციპში ჭირდებათ კიდეც.. ისო, ესო.. იმიჯიო, ფანებიო.. და მერე თანაც თუ ესპანელი მაჩოც ხარ/გინდა იყო გოგოს აღარ … Continue reading
Filed under ერის ხმა
ზღვას გატანებული ფესტივალის ნოსტალგია
ბათუმის კინოფესტივალის ერთი კვირა ჩემთვის ემოციურად ყველაზე დატვირთული ერთი კვირა იყო უკანასკნეკლი ერთი წლის მანძილზე. ბათუმის კონოფესტივალის ერთი კვირა ყველაზე ლამზი ერთი კვირა იყო ჩემი უახლოესი წარსულიდან. ბათუმის კინოფესტივალის ერთ კვირას თუ ცოტათი შევცვლიდით, მთელი ცხოვრების ათასერთ კვირაში გავცვლიდი ისე, … Continue reading
Filed under Uncategorized
ქართველი “კინომანები” ne chantera pas.. ანუ დარბაზიდან გაქცეული საზოგადოება
დღეს, თუკი ქართველებს შეგვიძლია იმის თქმა, რომ საქართველოში კინო არსებობდა და იმის თქმაც, რომ აქ როდესღაც დიდი რეჟისორებიც გვყოლია. მადლობა სულ რამდენიმე ადამიანს უნდა გადავუხადოთ: ფარაჯანოვს, მიხეილ კალატოზიშვილს, კოტე მიქაბერიძეს, მიხილ კობახიძეს და ოთარ იოსელიანის. მადლობა იქით იყოს და უნდა … Continue reading
Filed under Uncategorized
ყველაზე რეალისტი მეოცნების ამბავი ბათუმიდან
თქვენ იცნობთ ოსამას? არა, ოსამა ბინ ლადენი არ არის.ოსამა ყველაზე ლამაზი ქაბულელი გოგოა. ოსამას შეუძლია, რომ ავღანეთში თალიბანის რეჟიმის დროს ყველას დაუმტკიცოს ქალის და კაცის თანასწორობა. ოსამას შეუძლია ქოთანში ჩარგოს საკუთარი თმა და ის გაიზარდოს. თქვენ იცნობთ ოსამას? ოსამა ბინ … Continue reading
Filed under Uncategorized
თოვლით ავსებული სულის ამბები ბათუმიდან
“ყველაფერი ამქვეყნად სამყაროს საჩუქარია..” ძვირფასო, სული მევსება თოვლით, დღეები რბიან და მე ვბერდები.. არა, მე ჯერ არ ვბერდები. გუშინ, ფესტივალზე კი სული ნამდვილად ამევსო თოვლით. ყველაზე თბილი თოვლით, რაც კი არსებობს. Precious ჯერ კიდევ ოსკარების წინა კვირაში ვნახე. მაშინ სულ … Continue reading
Filed under Uncategorized
კონტროლის ლიმიტი ახლო კადრს მიღმა
ჯარმუშიც არის და ჯარმუშიც.. მაგრამ სად არის ჯარმუში? კიდევ ერთი “მოლოდინის პოსტი”. პოსტი ეძღვნება “კონტროლის ლიმიტს”, ფილმს, რომელზეც ეს პოსტი უნდა ყოფილიყო. ისევ ბათუმში ვარ, არ წვიმს, ვსეირნობ თითქმის ცარიელი ქალაქის ქუჩებში, ვუყურებ ზღვას, რომელიც უკვე ძალიან წყნარია. ვერ ვუყურებ … Continue reading
Filed under Uncategorized
კაცი, რომელსაც მუსიკა არა მხოლოდ უყვარდა, ესმოდა კიდეც
ზბიგნევ რიბჩინსკი ფესტივალის აღმოჩენაა ჩემთვის. არა, უფრო სწორად წლის აღმოჩენა. კაცი, რომელიც პირველივე არტიდან შემიყვარდა. შემიყვარდა შემოქმედებითად. მოგვიანებით, კი აღმოვაჩინე, რომ პიროვნულადაც ძალიან მომხიბვლელი და საინტერესო ადამიანია. რიბჩინსკი პოლონელი რეჟისორია. პოლონური კონო, კი მოგეხსენებათ რომ ჭეშმარიტად კარგი კინოა. თუმცა ჩემ … Continue reading
Filed under Uncategorized
